برای امیرحسین نوجوان که دیگر نیست

دراین تاریخ ننگین، نیمه­ی دلگیر شهریور

زمین گرد است و شب تاریک، اما مثل دیشب نیست

کلاغی از سیاهی­های رازآلود مرگی بی­خبر با خود خبر آورد

صدای خنده­ای لرزید و آهی در گلو خشکید

چه بی­رحمانه امشب خنده بر لب نیست

کسی چون پیک شومی نیمه­شب بر کوبه­ی در زد

نگاهی منتظر آوای لبها را هراسان دید

پدر لرزید و خواهر گوشه­ای کز کرد

زمان ترسید و مشت سختی از آهن، به روی سینه و سر زد

کسی آمد، خبر آورد

پسر، این پاره­ی تن زیر سُمّ ِ اسبی از آهن

دو چشم نوجوانش را به روی چشم مادر بست

پدر از عمق هستی از جگر برمی­کشد فریاد

و مادر لحظه­ای دَم می­برد از یاد

پدر مغضوب و نالان مویه می­سازد:

خدایا، بخت من آخر چرا باید چنین باشد

چرا ای مهربان دادار

چرا باید نگاهت سوی ما از خشم و کین باشد

گذشت ایام و ساعتها

خرامان عقربک­ها بی­تفاوت لحظه­ها را نرم چرخیدند

فضای خانه دهشتناک و کور و سرد و غمگین شد

نفس در سینه­ها گندید

تبسم از دهان­ها رفت و اشک دیده سنگین شد

زمانها رفت

و مادر  پاره­ی تن­پوش او را دم­به­دم برکند و بازش دوخت

پدر از هیزم اشکی دو چشم کاسه­خونش سوخت

و خواهر چشم خود را تا ابد بر سینه­ی در دوخت

کشورهای گامبیا، کومور، زنگبار، قبیله­ی ماکوندو در کلمبیا، محله­ی خاک­سفید در ماداگاسکار و هزاران دوست ارزنده­ی دیگر بر حق استفاده از انرژی صلح­آمیز توسط ایران تأکید کردند و ایران را شایسته­ی انرژی هسته­ای و  کلی چیز خوب دیگر دانستند. رئیس جمهور ملاقات با نمایندگان این کشورها در نیویورک را بسیار مفید ارزیابی کردند.

به روایت جام­جم و به استناد  نظرسنجی موسسه­ی دیلی­کاس­دات­کام، محبوبیت رئیس­جمهور در بین­ آمریکایی­ها به شدت افزایش یافته و 40 درصد آمریکایی­ها طرفدار احمدی­نژاد هستند.این 40 درصد از جمعیت ایران که همه طرفدار احمدی­نژاد هستند بیشتر است و به این ترتیب محبوبیت احمدی­نژاد در عرض چند ساعت، 3 یا حتی 4 برابر شد.

رئیس­جمهور برای تقسیم شادی خود از اینکه حال آمریکایی­ها را گرفته به ونزوئلا و بولیوی رفت تا با دیکتاتورهای این دو کشور در مورد برقراری جهانی دموکراتیک، آزاد و سرشار از عدالت اجتماعی و ویتامین­های مورد نیاز بدن صحبت کند.

دفتر ریاست جمهوری در اقدامی به موقع وشایسته از مردم نستوه و عاقل و همیشه در صحنه ایران خواست که به جای حضور خودجوش برای استقبال از ریاست جمهوری در هنگام نشستن بر خاک وطن، به مساجد، حسینیه­ها و نماز جمع بروند و از اینکه آمریکا در برابر این ابرمرد ایرانی به زانو درآمده سجده­ی شکر به جای آورند.

ما ملت نستوه ایران، کار رئیس دانشگاه کلمبیا که حرفهای بی­تربیتی زده را به شدت تقبیح می­کنیم، البته از آمریکایی­های بددهن بعید نیست که این حرفهای زشت را بزنند، چرا که در فیلم­هاشان تابلو است، لازم به ذکر است که یکی از دوستم اینها، این را گفته و من این فیلم­ها را هرگز ندیده­ام.

ما خوشحالیم. بسیار خرکیف هستیم و نمی­دانیم چگونه در پوست خود بگنجیم. هر لحظه امکان ترکیدن پوستمان وجود دارد. رئیس­جمهور بعد از اینکه کشور عزیزمان را در مسیر پویایی و رشدی ثانیه­افزون قرار داده و وضعیت معیشت را به بهترین حالت خود در 13006 سال گذشته رسانده، در آمریکا و علیرغم خستگی از این همه کار، به فکر "همبستگی برای صلح" است. آقای لی­بولینگر از گاوترین و بدترین مردم جهان است. رنجی که دیدن او در قلب من ایجاد کرد، بسیار شدید بود. پیشتر تنها دنائت یک آدم توانسته بود چنین رنج عظیمی در من ایجاد کند که آن شخص بانو چوهی است.

پی­نوشت: کاپشن مدل خزپیل جواد اودیسه 2013 با نام تجاری احمدی نژاد و با علامت تجاری M-AN  پرفروشترین کاپشن جهان است.

پی­نوشت 2: خانم­هایی که به تیپ شوهر یا زید­ فاب خود اهمیت می­دهید و برای شعورش ارزش قائلید؛ M-AN را به او هدیه بدهید.

پی­نوشت 3: حیف که حسش نبود، وگرنه کلی پی­نوشت دیگه هم بود.

در سرزمین ما ضعف برنامه­ریزی، سهل­انگاری و تعمد خیلی از آدم­های لجن تنها گریبان دیگر آدم­ها را نمی­گیرد.این بار دلفین­ها بدون هیچ شعاری، ناسزایی، ناله­ای یا فریادی جسد خود را روی ساحل پیش چشم آدمیانی می­گذارند که مقصران اصلی مرگ آنهایند.

به اعتقاد برخی کارشناسان تخلیه­ی نفت کوره از شرکت توانیر در دو ماه گذشته و تخلیه­ی آب توازن کشتی­های نفت­کش از عوامل اصلی این فاجعه هستند. قسمت وحشتناک این قصه بی­اطلاعی دفتر محیط زیست دریایی سازمان محیط زیست بعد از پنج روز است. مسئول دفتر فرموده­اند که : مرگ این تعداد دلفین (79 دلفین) چندان مهم نیست!

دلم بر مرگ ماهیها می­سوزد....

وقتی 1984 جورج اورول را می­خواندم، نقش تبلیغات را در تنویر مغزهای مردم در یک کشور ایده­آل دموکراتیک درمی­یافتم. زمانی فکر می­کردم که کشور عزیزمان از جمله نمونه­های موفق مدل جورج اورولی است. این روزها اما حکایت جور دیگریست. شبها، داستان جورج اورول را مادرها برای بچه­هایشان به عنوان یک داستان بانمک می­خوانند تا بخوابند. نقش تبلیغات چیست. فکر می­کنم نقشش اینست که  به کسانی که یبوست دارند در اجابت مزاج کمک کنند یا کسانی که غذا روی دلشان مانده بتوانند استفراغ کنند.

اخیرا از تلویزیون محترم در تبلیغات بانک فخیم مسکن متهوع­ترین این مدل را شاهد هستیم. مردی با چهره­ای موفق با خودرویی درخور که سهامدار و آدم­حسابی است نزد برادرش در یک محله زابیل می­رود و می­گوید که : داداش تو دیگه صاحبخونه میشی. یا زنی نزد پیرزنی که چهارصد سال سن دارد و از کلاغ هم بیشتر عمر کرده رفته و می­گوید: مادر تو صاحبخانه شدی. همینکه مرد یا زنی در این سن وسال یک طویله هم از خودش ندارد محل اشکال است. من این نوع تبلیغات را از جنس ناسزاهای خواهر و مادر در نسخه­ای وحشتناکتر می­دانم.

می­روند داخل شهر و از هر شیر پاک خورده­ای که می­پرسند از سهمیه­بندی بنزین راضی است. محض طبیعی شدن برنامه دو نفر مخالف را هم انتخاب نمی­کنند. همه موافقند و راضی. مردم از طرح جمع­آوری نوامیسشان به بدترین شکل ممکن برای مبارزه با نوامیسشان راضی هستند. مردم همیشه راضی هستند. این را تلویزیون یک کشور اسلامی ایرانی می­گوید. مردم باور می­کنند که امکانات زندان اوین به زعم عده­ای از روشنفکران روزنامه­نگار همانقدر است که امکانات هتل اوین. مردم باور نمی­کنند که ایرانی­ها از لحاظ شاخص­های سلامت روانی در انتهای لیست هستند تنها خوشحالند که از نظر غنی­سازی و تلاش برای ساخت بمب کشتار جمعی صلح­آمیز در میان 10 کشور نخست هستند.

مردم همه راضی هستند. به خاطر اختناق جنسی از بمال­بمال وحشتناک مترو خیلی خوشحال هستند. مردم باور نمی­کنند که قیمت مسکن در دو سال گذشته بیش از صد درصد رشد داشته است. مردم منتظر هستند که گورستان­های 99 ساله­شان آماده شود تا بروند مثل بچه­ی آدم زندگی­شان را بکنند. مردم دلشان می­خواهد وقتی یک تومانی بدهند یه دلاری بگیرند تا غرورشان ارضا شود، پس چندتا صفر برداشته می­شوند تا حالش را ببرند. مردم اعصابشان از بین رفته هست. این هم از تسهیلات مجانی است. چرا که دیگر پاره شدن اذیتشان نمی­کند. به نظر می­رسد که مردم خوشحال هستند. پس همه چیز مرتب است. خدایا شکر...